Market2U

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (στείλτε τη δική σας ιστορία στο citymediakaterini@gmail.com)




Υπάρχει ένας τόπος φτιαγμένος από πέτρα και νερό. Το νερό αλλού στέκεται και φτιάχνει λίμνες και αλλού τρέχει και σμιλεύει την πέτρα φτιάχνοντας απαράμιλλα «έργα τέχνης»! 

Χιλιάδες χρόνια πριν ο άνθρωπος έφτασε, άγνωστο από πού και πως, σε τούτο τον τόπο. Άντλησε από τη μάνα Γη χρησμούς, έχτισε κτίρια γύρω από τη λίμνη, που με το διάβα των καιρών έγιναν μια όμορφη πολιτεία με μεγάλη και πολυτάραχη ιστορία, στο νησί μέσα στη λίμνη όρθωσε μοναστήρια, ιστορώντας τα με άγιους της χριστιανοσύνης αλλά και της αρχαιότητας και στα φαράγγια που σμίλεψε το τρεχούμενο νερό έστησε πέτρινα γεφύρια να δρασκελά το ορμητικό ρέμα! Γεφύρια που στέκουν σε δυο, τρία ή και περισσότερα πόδια, δρασκελώντας με τη σειρά τους τον καιρό!

Γιάννενα!! Μια πόλη, ένας ολόκληρος τόπος!



Χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που πήγαμε στην αγαπημένη πόλη. Όλα άλλαξαν. Και η πόλη και εμείς. Ήρθαμε όμως να δούμε μέρη που γυρνάγαμε κάποτε νέοι και φίλους καλούς κι αγαπημένους που γνωρίσαμε εκεί και είχαμε χρόνια να ανταμώσουμε. Παρ’ όλες τις αλλαγές δε δυσκολευτήκαμε και πολύ να βρούμε τους τόπους. Κι ας άλλαξαν. Και οι φίλοι μας στα μάτια μας ίδιοι είναι. Ήταν όμως λίγες οι μέρες και έτσι φύγαμε με την υπόσχεση να πάμε και πάλι για περισσότερο. Οι αναμνήσεις πολλές, οι εικόνες ακόμα περισσότερες. Αυτό όμως που δε χωρά σε μέτρα είναι η σαγήνη του τόπου! Για άλλη μια φορά η μαγεία του πότισε κάθε μας κύτταρο!

Την άλλη μέρα των Χριστουγέννων κατεβήκαμε στην Πάτρα και μείναμε στους φίλους που θα πηγαίναμε μαζί στα Γιάννενα. Το βράδυ απολαύσαμε τη γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου όμορφα φωτισμένη.




Ημέρα 1η

Φύγαμε αρκετά πρωί και φτάσαμε μεσημέρι. Ο καιρός λες και ήταν φθινόπωρο. Βροχή βρήκαμε μόνο στην Αιτωλοακαρνανία. Στα Γιάννενα φτάσαμε με λιακάδα. Η ώρα είχε προχωρήσει και τα στομάχια είχαν αρχίσει να διαμαρτύρονται. Γραμμή λοιπόν στον Φρόντζο. Φρότζου Πολιτεία το λένε σήμερα. Μπορεί να άλλαξε το όνομα αλλά αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει είναι η εικόνα που αντικρίζουν τα μάτια σου. Και αυτό ήταν που ζητάγαμε. Η πόλη, με τη λίμνη απλώνεται μπροστά και το Μιτσικέλι, το Γιαννιώτικο βουνό απέναντι, που κρατά για τον εαυτό του το μεγαλύτερο μέρος της μεγαλοπρέπειας αυτής της υπέροχης εικόνας.
Τα μάτια, ο νους, η ψυχή χόρτασαν. Όπως χόρτασε και το στομάχι με τα υπέροχα εδέσματα.
Γραμμή για τα δωμάτιά μας, στο Πέραμα. Τακτοποιήσαμε τα πράγματα και βιαστικά για να πιάσουμε όσο φως μπορούσαμε ακόμα ξεκινήσαμε για την πόλη. Η κίνηση των αυτοκινήτων μέσα πολύ μεγάλη. Ακόμα χειρότερα τα πράγματα με τη στάθμευση. Βρήκαμε τελικά κάπου και αφήσαμε το αυτοκίνητο. Λαοπλημμυρά!! Πολλοί οι κάτοικοι που έχουν βγει βόλτα αλλά ακόμα περισσότεροι οι επισκέπτες. Και έλειπαν οι φοιτητές! Μπήκαμε στο κάστρο από την κεντρική πύλη. Η πύλη στολισμένη όπως και όλη η πόλη με καλόγουστο Χριστουγεννιάτικο διάκοσμο.




Περπατήσαμε στα πλακόστρωτα δρομάκια ενώ η μέρα είχε αρχίσει να μας αποχαιρετά. Τι όμορφα που είναι εκεί μέσα!! Αλλά δεν είχαμε χρόνο πια. Νύχτωσε μέχρι να φτάσουμε στο Δημοτικό Μουσείο και από εκείνη την έξοδο βγήκαμε στο μόλο στη θέση Κυρά Φροσύνη. Χιλιάδες πολύχρωμα φώτα καθρεφτίζονταν στα ήσυχα νερά της λίμνης προσφέροντάς μας αξέχαστες εικόνες.




Μια μικρή βόλτα και μετά μέσα σε μια καφετέρια για καφέ. Άλλωστε με τη νύχτα ήρθε και το αγιάζι και σε λίγο και ένα ψιλοβρόχι. Έτσι πέρασαν οι ώρες και αφού σταμάτησε η ψιχάλα περπατήσαμε μέχρι την κεντρική πλατεία της πόλης, στη Νομαρχία. Φώτα και στολισμός παντού.




Η πόλη φόραγε τα καλά της και εμείς το απολαμβάναμε! Άρχισε όμως να βρέχει και πάλι οπότε γυρίσαμε, πήραμε το αυτοκίνητο και στο Πέραμα κάτσαμε σε μια ταβέρνα να τσιμπήσουμε κάτι πριν πάμε για ύπνο. Καληνύχτα Γιάννενα!! Θα τα πούμε και πάλι το πρωί.


Ημέρα 2η

Η μέρα ξεκίνησε συννεφιασμένη αλλά μέχρι να φάμε το πρωινό μας ο καιρός άνοιξε. Καθαρός ουρανός με λίγο κρύο ότι έπρεπε για τη βόλτα που είχαμε κανονίσει στο Κεντρικό Ζαγόρι και την περιοχή του Αώου. Ακολουθώντας από το Πέραμα τον επαρχιακό δρόμο, μέσω Κρύας βγήκαμε στον κεντρικό για Κόνιτσα στο χωριό Λυκόστομο. Για λίγα μόνο χιλιόμετρα στον κεντρικό και ξανά δεξιά προς Κήπους και Τσεπέλοβο. Ένα προειδοποιητικό σήμα με τα φώτα μας υποψίασε και αποφύγαμε μια δυσάρεστη «συνάντηση» πάνω στη στροφή με μια ομάδα γελαδιών που κατέβαινε αμέριμνα στο δρόμο. Πρώτη στάση για φωτογραφίες στο μικρό, όμορφο γεφύρι δίπλα στο ξωκλήσι του Αγ. Μηνά. Η εκκλησία ήταν κλειστή. Το επόμενο γεφύρι, του Καπετάν Αρκούδα, το προσπεράσαμε και σε λίγο είδαμε αρκετά αυτοκίνητα σταματημένα.



Το Γεφύρι του Κόκκορου ή του Νούτσου. Το εντυπωσιακό μονότοξο γεφύρι πάνω στο δρόμο και λίγο πριν τη διασταύρωση για το χωριό Κήποι (παλιό όνομα Μπάγια), που πατώντας πάνω στα εντυπωσιακά βράχια γεφυρώνει τις απότομες όχθες του Μπαγιώτικου Ρέματος. Κατασκευάστηκε το 1750 για να ανακατασκευαστεί το 1768. Είναι από τα πιο όμορφα και εντυπωσιακά γεφύρια του τόπου μας. Βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες. Περάσαμε πάνω από το γεφύρι και παρά το τσουχτερό ξεροβόρι περάσαμε λίγη ώρα απολαμβάνοντας το θέαμα του μεγάλου αυτού ανθρώπινου κατορθώματος και τα ορμητικά νερά του ποταμού.



Στην επόμενη διασταύρωση στρίψαμε δεξιά προς τους Κήπους. Αριστερά στην είσοδο του χωριού άλλο ένα γεφύρι.



Αυτό του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη πάνω στο ρέμα Βικάκη. Μπήκαμε στο όμορφο χωριό και σταματήσαμε στην πλατεία. Πέτρινο όλο το χωριό από τα πιο όμορφα της περιοχής αλλά και τα πιο τουριστικά. Ξενώνες, ταβέρνες και καφέ έχουν φτιαχτεί για να εξυπηρετήσουν όλους αυτούς τους επισκέπτες. Μερικές φωτογραφίες και πίσω για μερικές φωτογραφίες στο γεφύρι του Κοντοδήμου και μετά στο νούμερο ένα αξιοθέατο του τόπου. Το ομορφότερο, ίσως, γεφύρι της χώρας μας. Το τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό.



«Κάμπια εν κινήσει» το λένε πολλοί και δεν είναι υπερβολή. Πραγματικά είναι η απόδειξη ότι η πέτρα μπορεί να έχει πλαστικότητα. Να έχει κίνηση. Αέρινη κίνηση!! Γεφυρώνει το Μπαγιώτικο ρέμα από το 1748 που πρωτοχτίστηκε. Ανακαινίστηκε στα 1863-64 και από τότε στέκει για να μπορούν οι άνθρωποι να περνούν με ασφάλεια τα ορμητικά νερά. Για να το χαίρονται τα μάτια όσων φτάνουν μέχρις εκεί. Γιατί είναι από τις ομορφότερες εικόνες που μπορεί να εισπράξει κάποιος στα γυρίσματά του σ’ αυτόν τον τόπο.
Βγήκαμε πάλι στη διασταύρωση και γραμμή για το Τσεπέλοβο. Περάσαμε τις διασταυρώσεις για Κουκούλι και Καπέσοβο και φτάσαμε στο γνωστό και αρκετά τουριστικό Τσεπέλοβο.



Πέτρινο κι αυτό με καλντερίμια παντού μας πρόσφερε λίγες ακόμα εικόνες «Ζαγορίσιες»!!



Στην επιστροφή μια στάση για μια φωτογραφία από μακριά του όμορφου Καπέσοβου και στροφή αριστερά για το Κουκούλι, άλλο ένα πέτρινο χωριό. Μικρή στάση και υπέροχη θέα προς το ποτάμι και το γεφύρι του Κόκκορου. Λίγες ακόμα φωτογραφίες και δρόμο για πιο βόρεια αυτή τη φορά.
Ακολουθώντας το δρόμο περάσαμε από τα Κάτω Πεδινά, χωριό στην άκρη του οροπεδίου και λίγο πιο κάτω στρίψαμε δεξιά για τον Ελαφότοπο. Και εδώ το κυρίαρχο παντού είναι η πέτρα. Η γκρίζα Ζαγορίσια πέτρα! Μια βόλτα στα καλντερίμια του χωριού έδωσε αφορμή να γεμίσει ο νους εικόνες και οι μνήμες της φωτογραφικής μηχανής με μοναδικά στιγμιότυπα.



Πέτρινα δρομάκια, πέτρινα σπίτια, πέτρινες μάντρες αλλά και ξύλινες πόρτες και παράθυρα, παίζουν με τα χρώματά τους και με τα μάτια μας!




Διαβάστε τη συνέχεια εδώ
Ετικέτες

Δημοσίευση σχολίου

Τα «NEA PIERIAS» δεν φέρουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενο των αναρτήσεων που μας στέλνουν οι αναγνώστες. Υπεύθυνος για την κάθε ανάρτηση είναι μόνο το άτομο που φαίνεται ως συγγραφέας του άρθρου.
Το ιστολόγιο «NEA PIERIAS» δεν ευθύνεται σε καμία περίπτωση για την εγκυρότητα και ορθότητα των πληροφοριών, κρίσεων, σχολίων που περιέχονται σε αναρτήσεις και μηνύματα αναγνωστών και οι διαχειριστές-συνεργάτες-αρθογράφοι δεν ευθύνονται για το περιεχόμενο άρθρων των οποίων γίνετε αναδημοσίευση από άλλα sites για τα οποία δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ακρίβεια του περιεχόμενό τους καθώς και καμία ευθύνη για μηνύματα που θίγουν πνευματικά δικαιώματα τρίτων ή κατοχυρωμένου υλικού

[blogger][facebook]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.